ایران ترول سایت سرگرمی تفریحی اس ام اس عکس دانلود،ترول،عکس بازیگران،دانلود،نرم افزار،بازی،آهنگ،موزیک،دانلود جدید،عکس ترول،عکس پروفایل،ترول ایرانی،انیمیشن،کارتون

ایران ترول سایت سرگرمی تفریحی اس ام اس عکس دانلود

حبیب کاوش: «بانی فیلم»،جسور، نترس گستاخ

دسته بندی : تفریحی بیتوته تاریخ : پنج شنبه ۱۲ مهر ۱۳۹۷

به نظر من جسور بود، نترس بود، گستاخ بود… داوودی را می گویم، بانی فیلم.
وقتی من و اهالی سینما جسته و گریخته می شنیدیم که قرار است یک روزنامه مختص سینما منتشر شود اول که باور نکردیم بعد که اصرار شد که موضوع جدی است و حتی گفته شد که از فلان روز شماره های آزمایشی آن منتشر خواهد شد، اکثر ما فقط لبخندی زدیم و از کنار موضوع گذشتیم تصورمان هم این بود مگر سینمای ایران چقدر خبر دارد که نیاز به انتشار روزانه آن باشد.
اما عرض کردم بانی فیلمیان جسور بودن، نترس بودن، گستاخ بودن مثل بعضی کارگردانان خاص مثلا تارانتینو یکهو شگفتی ساز شدن!
منتشر کردن و روزانه هم خبر تولید کردن و…بدانگونه که شما دفتر و دستکی سینمایی، مربوط به سینما و چه دولتی و چه غیردولتی را پیدا نمی کردید، هنوز هم پیدا نمی کنید که صبح را با بانی فیلم آغاز نکرده باشد. می شود گفت بانی فیلم به شکلی به جامعه سینمایی پویایی، تازگی و حتی به روز بودن تزریق کرد.
در مورد بانی فیلم حرف بسیار می توان گفت چون جای حرف دارد اما من شخصا دوست تر داشتم که بانی فیلم چالشی تر می بود! سینمای ایران پر از سوال های بی جواب است.البته…البته می دانم و می دانید که چالشی بودن هزینه ها دارد اما اگر چالشی تر بود بیشتر روزنامه بود.
علی یارشان

نوشته حبیب کاوش: «بانی فیلم»،جسور، نترس گستاخ اولین بار در بانی فیلم پدیدار شد.

علیرضا زرین دست مدیر فیلمبرداری مطرح سینما در آستانه شانزده سالگی بانی فیلم برای این روزنامه آرزوی موفقیت کرد.
علیرضا زرین دست درباره شانزدهمین سالروز انتشار بانی فیلم گفت: طی سال های گذشته خبرنگاران بسیاری به روزنامه شما آمدند و رفتند، اما بانی فیلم همچنان باقی مانده و با قدرت به کار خود ادامه می دهد. شانزدهمین سالگرد انتشار بانی فیلم را به مدیر مسوول و هیأت تحریریه این روزنامه تبریک می گویم و برایتان آرزوی موفقیت دارم.
وی افزود: یکی از حسن های بانی فیلم انتشار اخبار به روز است. با مطالعه بانی فیلم از احوال سینماگران مطلع می شوم. خوشحالم که این نشریه سینمایی با وجود تمامی مشکلات اقتصادی همچنان با قدرت به راه خود ادامه می دهد.
زرین دست در پایان گفت: بانی فیلم همچنین نقدها و یادداشت های خوبی از فیلم های سینمایی به چاپ می رساند که مورد علاقه من است. در واقع همین نقدها و ستایش ها است که به ما در ادامه راه انرژی می دهد.

نوشته علیرضا زرین دست: خیلی ها آمدند و رفتند اما «بانی فیلم» همچنان باقی مانده اولین بار در بانی فیلم پدیدار شد.

بانی فیلم، گروه سینمای ایران- نصیبه کریمی: اگر طرفدار تداوم سیاست سال گذشته جشنواره فیلم فجر در حذف بخش فیلم‌های اول باشید یا مخالف آن، به هر حال نمی توانید منکر ضعف و قوت های هر یک از این تصمیمات شوید. تصمیمی که موافقان و مخالفان خود را دارد. برخی از فیلمسازان اولی معتقدند رقابت فیلمشان با آثار فیلمسازان کهنه کار قطعا به آنان مجالی برای بروز وظهور نمی دهد و حتی نام کارگردانان شناختهشده ممکن است هیات های انتخاب و داوری را مرعوب خود کند. ضمن اینکه محدودیت ورود تنها سه فیلم اولی به بخش مسابقه را،آن هم در کوران ساختت عداد زیادی از فیلم های اولی، یک تنگنای غیر منصفانه می دانند. به باور برخی دیگر اما این تصمیم مدیران می تواند انگیزه فیلم اولی ها را در رقابت با فیلمسازان باسابقه بیشتر کند وسنجش عمیقی به دست دهد.
هفت هگذشته ابراهیم داروغه زاده دبیر سی و هفتیمن جشنواره فیلم فجر در برنامه «شهر فرنگ» شبکه خبر درباره وضعیت فیلم اولی ها در این رویداد گفت:«یکی از اعتراض های سال گذشته از طرف جوانانی بود که فیلم اولشان را ساخته بودند. سال گذشته ۳ فیلم اولی داشتیم شورای سیاست گذاری چند جلسه تشکیل داده و احتمال داده تا در جشنواره امسال تعداد بیشتری از فیلم های اول وارد بخش مسابقه شود البته بدون آسیب به کلیت جشنواره و بدون اینکه تعداد فیلم ها زیاد شود یا کیفیت افت کند، فرصت بیشتری به فیلم اولی ها داده شود».
دیروز نیز کانون کارگردانان سینمای ایران از دبیر جشنواره فیلم فجر خواست تا فیلم‌های اول و جشنواره‌ ملی جهانی به این رویداد بازگردند ودر بیانیه ای در همین باره نوشت:«به گمان این شورا و با توجه به تعداد فیلم‌های اول تولید شده در سال‌های گذشته و برای تقویت و تشویق استعدادهای تازه سینمای ایران لازم است که با مساعدت شما این بخش دوباره به جشنواره بازگردد تا شرایط برای عرضه و دیده شدن تمام فیلمسازان فیلم اول فراهم شود. همچنین امیدواریم که با ادغام جشنواره ملی و جشنواره جهانی فیلم فجر دوباره شاهد یک جشنواره مقتدر با فرصتی عادلانه و یکسان به دور از گزینش و اعمال سلیقه برای همه فیلم‌های ایرانی جهت عرضه در بازار بین‌الملل باشیم.»

این در حالی است که دیروز ابراهیم داروغه زاده با اعلام خبر تفکیک فیلم های اول در جشنواره فیلم فجر ۳۷ در یادداشت کوتاهی آورده است:«ضمن تشکر از کانون کارگردانان سینمای ایران و اهتمام ایشان بر توجه به کارگردانان جوان، همانگونه که در برنامه تلویزیونی شهر فرنگ اعلام شد، امسال و به مناسبت چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، توجه ویژه ای به کارگردان های جوان فیلم اولی خواهد شد. در این راستا، پس از برگزاری جشنواره سی و ششم، شورای سیاست گذاری تشکیل و ضمن بررسی نظرات سینماگران، موضوع ایجاد بخش مستقل فیلم های اول به تصویب رسیده است که جزییات آن در فراخوان جشنواره سی و هفتم که تا چند روز آینده منتشر می شود، اعلام شده است.»

گزارش حاضر تلاش دارد تا در گفت وگو با چند تن از اهالی سینما به آسیب شناسی این مسئله بپردازد.
***
آنتونیا شرکا:
سنجش فیلم اولی ها با فیلمسازان شناخته شده غیرمنصفانه است
آنتونیا شرکا، منتقد سینمایی موافق این است که فیلم اولی ها در یک بخش جداگانه در جشنواره فجر مورد داوری قرار بگیرند.
این منتقد سینمایی درباره حضور و قضاوت فیلم اولی ها و سایر فیلمسازان در جشنواره فجر، به بانی فیلم گفت: در دوره آخر جشنواره فجر این یک معضل و مشکل بود که بخش هایی از جشنواره حذف شده و همه فیلم ها در یک سطح به مسابقه گذاشته شدند. مثلاً فیلم های مستند، کودک و یا فیلم های اولی را به صورت یک جا مورد قضاوت و داوری گذاشته بودند که درست و اصولی نبود. مشخصا معیارهای انتخاب یک فیلم مستند با فیلم داستانی و فیلم انیمیشن متفاوت است و این درست نیست که همه به یک شکل داوری شوند. معتقدم اگر فیلم های اول مثل سابق بخش ویژه ای را به خودشان اختصاص دهند و جداگانه داوری شوند، منطقی تر باشد. هر چند نمی توان منکر این شد که خیلی از بهترین فیلم های کارنامه فیلمسازان همان فیلم های اولشان بوده است.
او در پاسخ به این سوال که آیا به این ترتیب قضاوت عادلانه ای شامل حال فیلم اولی ها خواهد شد یا خیر، افزود: اینکه فیلمسازان فیلم اولی را با فیلمسازی که سی- چهل سال است فیلم می سازد در یک سطح بسنجیم، شاید غیرمنصفانه باشد. ضمن اینکه تعداد فیلم اولی هاهم کم نیستند.
وی در پاسخ به این سوال که چه پیشنهادی برای انتخاب فیلم اولی ها دارد، گفت: در بررسی کیفیت فیلم ها مطمئناً قبل از هر چیزی، این مهم است که فیلم ارزش عرضه و ارائه شدن به یک رویداد سینمایی معتبر در سطح جشنواره فجر را دارد یا خیر. اینکه به لحاظ تکنیکی، کیفیت و ارزش دارد یا خیر. صرف نظر از اینکه موضوع و قصه اش چیست، چون بحث ما اینجا بحث موضوعی نیست، بیشتر بحث تکنیکی و سینمایی است. اینکه آیا این فیلم از نظر ساختاری ارزشمند است یا خیر؟! آیا قابل ارائه است یا خیر؟! مطمئناً کسانی داوری می کنند که خودشان دستشان در کار باشد و اینکه بالاخره به عنوان افرادی لایق برای حضور در هیأت ژوری در صنف های مختلف شناخته شوند و افراد مجربی باشند و صلاحیت تصمیم گیری و انتخاب فیلم ها را داشته باشند. در مرحله انتخاب خوب است افرادی در شورای انتخاب حضور پیدا کنند که شناختی از سینما داشته باشند و قضیه را به صورت جشنواره ای یا سیاسی نبینند و معیارهایشان بیشتر حول محور سینما باشد. بویژه اینکه معیارشان فقط این نباشد فیلمی را انتخاب کنند که فقط موضوعش جذاب باشد.
او درباره اینکه آیا بهتر نیست فیلم اولی ها مثل سابق در یک بخش جداگانه مورد داوری قرار بگیرند، اظهار داشت: معتقدم خوب است فیلم های اولی بیشتری وجود داشته باشد که در بخش جداگانه ای مورد داوری قرار بگیرند.
***
کاوه صباغ زاده:
رقابت در کنار فیلم های فیلمسازان شناخته شده اعتباری برای فیلم اولی هاست
کاوه صباغ زاده معتقد است: اگر قرار است فیلم اولی ها با فیلم های دیگر رقابت کنند، بهتر درست در همه رشته ها رقابت کند.
کارگردان «ایتالیا ایتالیا» درباره اینکه آیا حضور و قضاوت فیلم اولی ها و سایر فیلمسازان در جشنواره فجر عادلانه است یا خیر، به بانی فیلم گفت: در همه جای دنیا خود فیلم مهم است و اول یا پنجم بودنش اهمیتی ندارد. فکر می کنم فیلمسازان اول مان اتفاقاً آنقدر حرفه ای شده اند و دیدگاههای جدید و تازه ای دارند که می توانند در کنار فیلمسازان قدیمی تر رقابت کنند و یک اعتبار برای کارگردانان فیلم اولی است که در کنار فیلم های فیلمسازان شناخته شده، رقابت کنند. در واقع از آن بخش جدا نشوند، یعنی اینکه اگر یک جشنواره فقط برای فیلم های اول نباشد، خیلی بهتر و حرفه ای تر است.
این کارگردان سینما در پاسخ به این سوال که چه پیشنهادی برای انتخاب بهتر فیلم اولی ها دارد، افزود: در این زمینه تخصصی ندارم و نمی توانم نظری بدهم.
صباغ زاده درباره اینکه آیا بهتر نیست فیلم اولی ها مثل سابق در یک بخش جداگانه مورد داوری قرار بگیرند، گفت: خیر، فکر نمی کنم. در بخش جداگانه فقط در دو رشته بهترین فیلم اول و بهترین کارگردانی اول می توانند، رقابت کنند، ولی در غیر این صورت می توانند در همه بخش های جشنواره فیلم فجر شرکت داشته باشند. شاید یک فیلمی، فیلم اول باشد اما در بخش جلوه های ویژه و فیلمبرداری امتیازهایی داشته باشد که می تواند در بخش مسابقه حضور پیدا کند. به نظرم به این شکل یک کم شانسش کمتر خواهد شد. اگر قرار است فیلم اولی ها با فیلم های دیگر رقابت داشته باشند، بهتر است در همه رشته ها رقابت کنند.
***
سیدمحمدرضا خردمندان:
فجر فرصتی است برای فیلمسازان اول که فیلم های شان را معرفی کنند
سیدمحمدرضا خردمندان می گوید: تنها فرصت مهم برای فیلمسازان اول که فیلم های شان را معرفی کنند، همین جشنواره فیلم فجر است.
کارگردان «بیست و یک روز بعد» درباره شرایط حضور و قضاوت فیلم اولی ها و سایر فیلمسازان در جشنواره فجر، به بانی فیلم گفت: تجربه دوره سی و پنجم نشان داد که در عمل این اتفاق نمی تواند کارشناسی شده باشد. یعنی هر چقدر هم کارهای اول قدرتمند باشند، ولی در نهایت در رقابت با فیلمسازانی که سابقه طولانی تری دارند و شناخته تر شده هستند یک مقدار دچار مشکل می شوند. فکر می کنم کمی اجحاف در حق فیلمسازان اولی می شود. بهترین اتفاق همان جداسازی فیلم های اول از فیلم های اصلی جشنواره است. البته اگر منجر به حضور فیلمی شود که شایستگی حضور در بخش اصلی را داشته باشد.
وی درباره اینکه آیا به این ترتیب قضاوت عادلانه ای برای فیلم اولی ها وجود خواهد داشت یا خیر، افزود: در حال حاضر با این وضع بد اقتصادی، فیلم ساختن برای فیلم اولی ها بسیار سخت شده و امکانات و فضای عادلانه ای ندارند تا با فیلمسازان شناخته شده رقابت کنند. این مسائل یک مقدار روی نادیده گرفته شدن آثارشان تأثیر می گذارد. اگر مثل سابق بخشی مختص خودشان باشد و صرفا برای فیلم های اول طراحی شده باشد، فکر می کنم آنجا فضای عادلانه تری برای رقابت بین فیلمسازان اول به وجود بیاید.
این کارگردان سینما در پاسخ به این سوال که چه پیشنهادی برای انتخاب فیلم اولی ها دارد، گفت: خیلی فرق نمی کند؛ باید یک فیلم دارای محتوا و فرم خوبی باشد و استانداردهای فیلمسازی را رعایت کند. البته در برخورد با فیلم اولی، جسارت در انتخاب موضوع و قصه و اینکه تا چه اندازه توانسته ایده متفاوت تری را پرداخت کند، از جمله معیارهای مهم برای انتخاب اثر شاخص است. جسارت در ایده پردازی و طرح متفاوت و البته هر چقدر فیلم ها کم خرج باشند و ایده قدرتمندتر و پرداخت و نوع نگاه متفاوت تری داشته باشند، از دیگر ویژگیهایی است که برای فیلمساز اول ضروری تر است. در واقع اینکه خودش را به عنوان فیلمساز صاحب نگاه به جامعه سینمایی ایران معرفی کند.
خردمندان در پاسخ به این سوال که آیا بهتر نیست فیلم اولی ها مثل سابق در یک بخش جداگانه مورد داوری قرار بگیرند، عنوان کرد: زمزمه ای در جداسازی فیلم های اولی از فجر بود، ولی من در کل مخالفم، چون تنها فرصت مهم برای فیلمسازان اول که فیلم های شان را معرفی کنند، همین جشنواره فیلم فجر است. بهتر است این جداسازی در دل جشنواره فیلم فجر انجام شود و فیلمسازان اول جداگانه قضاوت شوند. اتفاقی که برای فیلم های ما در سال ۹۵ افتاد و امیدوارم دیگر شاهد تکرار آن وضع نباشیم. در طول سال هم دیدیم که خیلی از فیلم های اولی چقدر اعتبار از چه جشنواره های داخلی و چه از جشنواره های خارجی کسب کردند، ولی در جشنواره فیلم فجر بعضی از این فیلم ها راه پیدا نکردند و بعضی از آنها دیده نشدند و به محاق رفتند. امیدوارم شاهد این دست اتفاقات نباشیم و فیلمسازان اول را با خودشان و شرایط شان مقایسه کنیم و البته اگر فیلمی در سطح سینمای ایران خیلی خوب و حرفه ای بود در بخش رقابت ها شرکت کند، چه بهتر که این فیلم ها به بخش اصلی و مسابقه راه پیدا کنند. مثل سالی که فیلم «ابد و یک روز» به کارگردانی سعید روستایی بود در بخش فیلم اولی ها و در بخش مسابقه سینمای ایران هم راه پیدا کرده بود.
***
مرتضی علی عباس میرزایی:
جایزه استعداد درخشان را حذف نکنند
مرتضی علی عباس میرزایی اعتقاد دارد: اگر جایزه استعدادهای درخشان حذف شود، بالاخره باید در نظر داشت که این فیلمسازان رقابتی بین خودشان دارندو در این صورت احتمال دریافت جایزه بازیگری و جوایز فرعی دیگر وجود نخواهد داشت.
کارگردان «انزوا» درباره اینکه آیا حضور و قضاوت فیلم اولی ها و سایر فیلمسازان در جشنواره فجر عادلانه است یا خیر، به بانی فیلم گفت: به نظرم بد نیست اگر جایزه استعداد درخشان را حذف نکنند، چون جایزه استعداد درخشان باعث می شود که شما برای فیلم های اول یک رقابت جدا تعریف کنید، مثل افق ها نو و نگاه نو که قبلاً بود. اگر جایزه استعدادهای درخشان حذف شود، بالاخره باید در نظر داشت که این فیلمسازان رقابتی بین خودشان دارند و در این صورت احتمال دریافت جایزه بازیگری و جوایز فرعی دیگر وجود نخواهد داشت.
این کارگردان سینما درباره اینکه چه پیشنهادی برای انتخاب فیلم اولی ها دارد، افزود: معتقدم هر کسی فیلم می سازد، باید به هر حال به آن جایزه ای داد، چون فیلم ساختن کار خیلی سختی است.
وی درباره اینکه آیا بهتر نیست فیلم اولی ها مثل سابق در یک بخش جداگانه مورد داوری قرار بگیرند، متذکر شد: سابق بر این فیلم های اولی این طوری رقابت می کردند که بازیگران شان، صدابرداری، صداگذاری، تدوین، فیلمنامه هایشان جدا در بخش رقابت در میان سایر فیلم های سینمای ایران مورد قضاوت قرار می گرفت. همان بازیگران برای فیلمسازان فیلم های اولی بازی می کنند، احتمالاً همان عوامل فنی برای فیلم های اولی کار می کنند و این اتفاق پیچیده و بدی نیست. اگر جایزه استعدادهای درخشان دوباره تعیین شود، در واقع همان رقابت فیلم های اولی است و در حقیقت به کارگردان فیلم اول جایزه می دهند.

نوشته فیلم اولی ها در میدان جشنواره فجر؛ تلاش برای بقا اولین بار در بانی فیلم پدیدار شد.

ماههای پرکار ایزابل هوپر

دسته بندی : تفریحی بیتوته تاریخ : دوشنبه ۹ مهر ۱۳۹۷

بانی فیلم، گروه سینمای جهان: ایزابل هوپر فرانسوی که بازیگری متولد شهر پاریس و دارای ۶۵ سال سن است و از ۱۹۷۱ به این سو بیش از ۱۲۰ فیلم ایفای نقش کرده و با ۱۶ کاندیدایی برای سزار (اسکار سینمای فرانسه) رکورددار نامزدی این جوایز و برنده دو دوره آن در سال های ۱۹۹۵ و ۲۰۱۶ برای فیلم های «جشن» و «الی» است، سال بسیار پرکار تازه ای را سپری می کند. وی امسال در ۴ فیلم رویت شده و یا بزودی مشاهده خواهد شد که اولی در کارتون مشهور «جزیره سگ ها» ساخته وس اندرسون آمریکایی و فقط به صورت یک صداپیشه بوده است و دیگری «اوا» که کاری دراماتیک و خانوادگی به کارگردانی بنوا ژاکو فرانسوی است. او همچنین در فیلم های «بیوه» و «Uhe Jeunesse Doree» که در ۳ ماه باقیمانده از سال ۲۰۱۸ اکران می شوند و ساخته نیل جوردن ایرلندی و اوا یونسکو فرانسوی هستند، مشاهده خواهد شد. وی از حالا برای بازی در فیلم فرانسوی به نام «Blanche Neige» در سال ۲۰۱۹ هم تدراک می بیند.

نوشته ماههای پرکار ایزابل هوپر اولین بار در بانی فیلم پدیدار شد.

با مراحل پیشرفت تصویربرداری مجموعه تلویزیونی محکومین ۲، بازیگران جدیدی به این سریال اضافه می شوند.
به گزارش روابط عمومی شبکه یک، سریال محکومین به تهیه کنندگی بهروز مفید این روزها در حال فیلمبرداری فصل دوم خوداست و از امروز ۷ مهر بیژه بنفشه خواه و حسین محب اهری به این مجموعه اضافه شده اند. چندی قبل هم نگار عابدی به این پرژه پیوست.
مجموعه تلویزیونی محکومین ۲ به کارگردانی سیدجمال سیدحاتمی کاری از گروه فیلم و سریال شبکه یک سیما است که موضوعات مجازات جایگزین زندان، بحران خانواده و طلاق را در ۴۰ قسمت روایت می کند.

نوشته بیژن بنفشه خواه و حسین محب اهری بازیگران جدید «محکومین» اولین بار در بانی فیلم پدیدار شد.

«پنج ستاره» بازمی گردد

دسته بندی : تفریحی بیتوته تاریخ : جمعه ۶ مهر ۱۳۹۷

«پنج ستاره» پخش خود را از سر می‌گیرد.

به گزارش رسیده، مسابقه «پنج ستاره» امشب و بعد از وقفه‌ یک هفته‌ای در پخش، به مناسبت ایام عزاداری سیدالشهدا (ع)؛ طبق روال هر هفته پخش خود را از سر خواهد گرفت و این مسابقه امشب پنجشنبه و فردا شب جمعه، بدون هیچ‌گونه تغییری ساعت ۲۱ روی آنتن شبکه پنج می‌رود.

مسابقه «پنج ستاره» به تهیه‌کنندگی امیر بنایی و اجرای حمید گودرزی پنجشنبه و جمعه هر هفته ساعت ٢١ از شبکه پنج پخش می‌شود و طی آن شرکت کنندگان تلاش می‌کنند با استفاده از اطلاعات عمومی خود و پاسخ به سوالات جایزه ۵٠ میلیونی مسابقه را از آن خود کنند.

نوشته «پنج ستاره» بازمی گردد اولین بار در بانی فیلم پدیدار شد.

یک وسترن نیمه هنری از نوع فرانسوی

دسته بندی : تفریحی بیتوته تاریخ : پنج شنبه ۵ مهر ۱۳۹۷

محمد حقیقت – پاریس
بسیاری از فیلمسازان فرانسوی علاقمند بوده اند برای کسب موفقیت در بازارهای جهانی، فیلم هائی را به زبان انگلیسی بسازند. ژاک اودیار هم از این دسته کارگردانان جدا نیست.
اودیار چندی پیش در مصاحبه ای گفته بود که علاقمند است با بازیگران امریکائی کار کند.
روزی از سوی هنرپیشه آمریکائی، جان سی بیلی که حقوق کتاب «برادران سیسترز» را خریده بود به ژاک اودیار خواندن این کتاب نوشته پاتریک دودیت وبرنده جایزه «من بوکر» را پیشنهاد کرد. ژاک ادیار با سناریست همیشگی خود شروع به نوشتن فیلمنامه آن کردند و پس از مدتی تدارکات فیلم آماده شد.
اگرچه داستان این وسترن در امریکای سال ۱۸۵۰ می گذرد اما کمپانی های فرانسوی با مشارکت آمریکائی ها، این فیلم را در کشورهای رومانی، اسپانیا وفرانسه فیلمبرداری کردند. این فیلم به عنوان یک فیلم فرانسوی دربخش مسابقه جشنواره ونیز ۲۰۱۸ شرکت کرد!
ژاک اودیار با هفت فیلم بلندی که ساخته، یک از مهمترین فیلمساز فرانسوی به حساب می آید. او با اولین اثرش «بنگرچگونه مردان به خاک می افتند» در۱۹۹۴ استعداد خود را نشان داد و «قهرمانان خودساخته»، «ازروی لبانم بخوان»، «ضربان قلبم متوقف شده»، و به ویژه «یک پیامبر» کارهای در خور و شایسته ای ساخته است اودیار با «دیپان» نخل طلای جشنواره کن را درسال ۲۰۱۵ از آن خود کرد.
ژاک اودیار درسال ۱۹۵۲ به دنیا آمد و درابتدای جوانی علاقه چندانی به ادامه راه پدر «میشل اودیار» که خود سناریست وکارگردان شناخته شده ای بود، نشان نمی داد. او برای تحصیل دررشته ادبیات به دانشگاه سوربن رفت اما به مرور به سینما علاقه مند شد و از اواخر دهه هفتاد راهش به سینما کشیده شد و در فیلم «مستاجر» ساخته رومن پولانسکی، دستیار این فیلمساز لهستانی تبار شد.
اودیار سپس خود شروع به سناریو نویسی کرد و اولین فیلم بلند خود را درسال ۱۹۹۴ ساخت. این کارگردان از آن زمان تاکنون با فیلمهایش جایزه های بسیاری در جشنواره ها به دست آورده است. آخرین فیلمش «برادران سیسترز» که درجشنواره ونیز امسال بسیار مورد توجه قرار گرفت، جایزه شیرنقره ای بهترین کارگردانی را گرفت.
این فیلم که امید زیادی برای موفقیت در اسکار ۲۰۱۹ دارد، ازروز۱۹ سپتامبردربیش از چهارصد سینما در فرانسه به نمایش درآمد.
داستان فیلم: درمنطقه اورگون آمریکا درخلال سال های ۱۸۵۰ دوبرادربه نام های الی وچارلی سیسترز که رابطه بسیار صمیمی با هم دارند و از آدمکش های حرفه ای هستند زندگی می کنند. این دو برادر ازسوی فردی ثروتمند و پرقدرت مامور دستگیری یا کشتن یک جستجوگرطلا با بازی (ریزاحمد) می شوند که ازاربابش دزدی کرده است. درطول سفر این دو برادر، آنها به یک کاراگاه به نام موریس که درحال مطالعه برای یافتن طلاست نیز برخورد می کنند. ریزاحمد مرد هوشمندی است که با فرمول شیمیائی توانسته موادی بسازد که با ریختن آن دررودخانه های حاوی طلا، براحتی درشب می توان آنها را شناسائی کرد و بیرون آورد.
دوبرادر سرانجام بعد ازحوادث گوناگون و کشت و کشتارها، مجرم را پیدا می کنند اما رفته رفته به همراه مرد طلایاب، و کاراگاه همه با هم صمیمی می شوند. شبی درحین صید طلا در رودخانه، مواد خطرناک شیمائی از دست آنها می افتد، دونفر از آنها دچارآسیب سختی می شوند. ازاین چهار نفر تنها بعد از حوادث پیش آمده، دوبرادر، که یکی از آنها دستش قطع شده، زنده مانده و در نهایت به سوی خانه مادری خود رهسپار می شوند، تا به بدون دردسر درکنار مادرپیرشان به زندگی ادامه دهند…
دراین وسترن جالب توجه، اما کمی کشدار، که با وسترن های آمریکائی همطرازخود فرق می کند، و استیل نسبتا آرام وگاه روشنفکرانه دارد، بیشتر فکر به کار می رود تا گلوله؛ از طرفی اگرچه فیلم یک وسترن درباره زندگی آمریکائی درسالهای ۱۸۵۰ است اما کارگردان به آمریکا برای ساخت فیلمش سفر نکرد، بلکه با دیدن فیلم های وسترن آمریکائی، اثر خودرا ساخته است. این اثر نه شباهتی به وسترن های آمریکائی دارد و نه به آثار وسترن اسپاگتی سرجیو لئونه فیلمساز فقیدایتالیائی. (بخش عمده ای از این فیلم درهمان منطقه ای فیلمبرداری شده، که سرجیو لئونه قبلا فیلم هایش را ساخته بود).
«برادران سیسترز» البته طرز فکر مردانه دارد، اما قهرمانان را همچون آثار آمریکائی پیشاپیش قرارنمی دهد. دو برادر با اینکه طرز فکر جداگانه دارند و یکی هم کمی آرام تر از دیگری و به دنبال تزکیه روح است چرا که در جوانی پدر خود را کشته.
گاه گداری درلابلای صحنه های فیلم، طنزهایی نیز به کار می رود که حاصل دیالوگ نویسی جالب آن است.
البته ژاک اودیار درساخت فیلم قبلی خود که فرانسوی هستند از نظر استیل ساختاری، گوشه چشمی همواره به سینمای آمریکا داشته بود. مثلا کشت وکشتار اول وآخر فیلم «دیپان» کاملا به شیوه فیلم های آمریکایی پرداخت شده است.
اودیارپیش از این درمصاحبه ای گفته بود که به دنبال ساختن یک فیلم آمریکائی نبوده است به ویژه اینکه تهیه کنندگان آمریکائی اورا می ترسانند! در واقع این سوژه فیلم بوده که وی را افسون کرده است.
در رابطه با ساخت این فیلم. اودیار با برادران کوهن نیز مشورت هائی کرده بود. آنها به اودیار توصیه کرده بودند که برای هر هنرپیشه سه اسب درنظر بگیرد. وی در پاسخ به اینکه چرا دراسپانیا و رومانی فیلمبرداری کردید به جای رفتن به آمریکا؟ پاسخ داده بود: اول در اورگن سیتی در سانفرانسیکو مکان بینی کرده بودیم. طبیعت آنجا فوق العاده بود، اما به دنبال فضای دیگری می گشتیم و آنچه را درفیلم می بینید یافتیم و راضی هستیم.
بودجه «برادران سیسترز» ۳۰ میلیون یورو بوده و بازیگرانی چون جک جیلنهال، جواکین فونبکس، ریز احمد، جون سی ریلی در آن بازی دارندد.
مدت زمان این فیلم یک ساعت و پنجاه وهفت دقیقه است.

نوشته یک وسترن نیمه هنری از نوع فرانسوی اولین بار در بانی فیلم پدیدار شد.

توقف «اتوبوس» در «ایستگاه» مرگ

دسته بندی : تفریحی بیتوته تاریخ : چهارشنبه ۴ مهر ۱۳۹۷

بعد از درگذشت چند سینماگر در نیمه نخست امسال، باز هم غم مرگ عزیز دیگری از اهالی سینما کام مان را تلخ کرد

بانی فیلم، گروه سینمای ایران، هادی اعتمادی مجد: یدالله صمدی کارگردانی با یک کارنامه جمع و جور اما پرفراز و نشیب،غروب دیروز درگذشت. او پس از تحمل یک دوره بیماری که به عزلت و بستری شدن او در ماه های اخیر منجر شده بود، دار فانی را وداع گفت. او که مدتها از بیماری کبد رنج می‌برد و در بیمارستان بوعلی سینا شیراز بستری شده و مورد عمل جراحی قرار گرفته بود ، عصر دیروز در سن ۶۶ سالگی درگذشت.
بعد از درگذشت تاثربرانگیز سینماگرانی چون عزت ا… انتظامی، ناصر ملک مطیعی، ضیاالدین دری، سعید کنگرانی در نیمه نخست امسال، حالا در نخستین روزهای فصل تازه، غم مرگ عزیز دیگری از اهالی سینما کام مان را دوباره تلخ کرد.
صمدی شاید از حیث رعایت تنوع ژانری در سینمای ایران جزو معدود آدم ها بود. کارگردانی که از درام های اجتماعی و روستایی تا کمدی های عامه پسند در کارنامه داشت تا تریلر روانشناختی به عنوان ژانری مهجور در سینمای ما. بی اغراق در هر کدام از این آثار نیز نشانه هایی از بلوغ و اهتمام فیلمسازی خوش فکر و حتی تا حدودی پیشرو نسبت به دوران خودش قابل تشخیص و ردیابی بود.
صمدی در این بین از فعالیتهای صنفی نیز غافل نبود. او ضمن اینکه فیلم می ساخت، به امور اجرایی در سینما نیز حساسیت نشان می داد و دیدگاه های خودش را برای ساماندهی امور سینما و سینماگران داشت. به طوری که چند سال ناگزیر قید فیلمسازی را زد و به مدت سه سال از ۱۳۸۰ تا ۱۳۷۷ به عنوان مدیرعامل خانه سینما بود و نیز رییس کانون کارگردانان سینمای ایران به فعالیت پرداخت.
صمدی ترک زبان و متولد شهر مراغه بود و به دلیل آشنایی با فضای روستایی در دومین ساخته اش «اتوبوس» با بازی هادی اسلامی و حمید طاعتی، چنان استادانه قصه اش را در بستر مناسبات یک ده در مواجهه با جزیی از مدرنیت طرح ریزی و بنا کرد که استقبال توامان مخاطبان عام و منتقدان را در پی داشت.اتوبوس محصول سال ۱۳۶۴ به عنوان یکی از پرفروش‌ترین فیلم‌های آن دوره نیز شناخته می‌شود. فیلم در سه رشته بهترین فیلم، بهترین تدوین و بهترین بازیگر مرد از چهارمین دوره جشنواره بین المللی فیلم فجر جایزه گرفت و نقدهای مثبتی روی آن نوشته شد. صمدی با فیلمنامه هوشمندانه داریوش فرهنگ، رجوعی دقیق و تمثیلی به قضیه تاریخی جنگهای حیدری نعمتی و اصطلاحا درگیری‌هایی در جوامع مدنی پرداخت که منشأ منطقی ندارند و سرچشمه آنها تعصبات عامی هستند.
این نگاه البته در فیلم های مشابه بعدی اش از جمله ساوالان (۱۳۶۸)، دمرل (۱۳۷۲) و سارای (۱۳۷۶) امتداد درستی نداشت و شعاری و کسالت بار از آب درآمد.
صمدی در فیلم اول خود با عنوان «مردی که زیاد می دانست» که در سال ۱۳۶۳ ساخت نیز نوگرایانه عمل کرد و سراغ سوژه ای سوررئال در اتمسفری واقعی رفت. فیلم که نامش را از ساخته درخشان آلفرد هیچکاک در سال ۱۹۵۶ وام گرفته بود، قصه کارمند جوانی با بازی عنایت ا… شفیعی را روایت می کند که در اوج نارضایتی از زندگی و استیصال مالی، با پیرمرد مرموز سیاهپوشی ملاقات می‌کند و به نسخه ای از روزنامه فردا دست می یابد.
ایده ای خلاقانه که نزدیک به دو دهه بعد در سریالی آمریکایی به نام «در برابر آینده» – که از تلویزیون ایران هم پخش شد- مورد استفاده قرار گرفت. فیلم در مقطعی ساخته شد که سینمای ایران در بحبوحه قدرت نمایی و اقبال اکشن های جنگی و درام های اجتماعی قرار داشت. ارزش کار صمدی در ساخت فیلمی با این طرح قصه بدیع و متفاوت با موج فیلمسازی در آن مقطع و پیوندهای قصه با شرایط روز جامعه از جمله جنگ تحمیلی در چارچوبی ایرانیزه، غیرقابل انکار است. نکته ای که از چشم هیات داوران سومین جشنوراه فجر دور نماند تا فیلم را به عنوان اثر برگزیده معرفی کنند و به او سیمرغ بدهند.
صمدی در سومین فیلمش با عنوان «ایستگاه» (۱۳۶۶) نیز برگ برنده دیگری رو کرد. او گویی بی توجه به مناسبات و معادلات آن روز سینما فیلمی ساخت که همچنان بعد از گذشت سه دهه تماشایی به نظر می رسد.«ایستگاه» با بازی پرویزپورحسینی -که سال پیش از آن در بهترین فیلم کارنامه داریوش فرهنگ(طلسم) حسابی درخشیده بود- تریلری روانشناختی بود. .«ایستگاه» همچنان به عنوان یکی از بهترین نمونه های ژنریک شناخته می شود.فیلم البته از سوی داوران ششمین جشنواره فیلم فجر تنها در سه رشته کاندیدا شد، ولی چنانکه در خورش بود، تحویل گرفته نشد.
یدالله صمدی در ادامه با تجربیاتی که در طول دستیاری نصرت کریمی با آن نگاه طنازانه اش کسب کرده بود، به ناگهان چرخشی به سینمای کمدی داشت. «دو نفر و نصفی» (۱۳۷۰) و «آپارتمان شماره ۱۳» (۱۳۶۹) به عنوان دو کمدی بی ادعا و بامزه، پشت سر هم ساخته شدند و گیشه خوبی هم داشتند. گرچه «آپارتمان شماره ۱۳» موفق تر بود و حتی ۱۰ نامزدی در فجر نهم به دست آورد که دوتایش منجر به دریافت سیمرغ شد.
صمدی ژانر کمدی را پس از یک وقفه پنجساله- که در میانه آن «دمرل» را ساخت- کمدی کاربردی «معجزه خنده» (۱۳۷۵) را کارگردانی کرد که در نخستین دوره جشن خانه سینما و فجر پانزدهم چندین نامزدی به همراه داشت. از آن سال به بعد صمدی دیگر فیلمی نساخت که همتراز با آثار قابل اعتنایش باشد و گویی در دور تسلسلی گرفتار آمد که شرایط به او تحمیل کرده و یا شاید خودخواسته بود.
اواخر دهه ۸۰ ساخت سریال «شوق پرواز» درباره زندگی شهید عباس بابایی به نوعی صمدی را احیا کرد. هرچند این مجموعه بیش از هر چیز وامدار حضور ستاره ای در قامت شهاب حسینی بود، اما در هر حال صمدی کارکشته در سینما، توانست با ابزارهای در اختیارش اثری شسته رفته و پربیننده تحویل دهد.
آخرین ساخته ید‌الله صمدی فیلم «پدر آن دیگری» محصول سال ۱۳۹۳ بود که در بخش خارج از مسابقه سی و سومین جشنواره فیلم فجر حضور یافت ولی اقبال چندانی نیافت.
روحش شاد و یادش گرامی.

نوشته توقف «اتوبوس» در «ایستگاه» مرگ اولین بار در بانی فیلم پدیدار شد.

بانی فیلم، گروه سینمای ایران: خیلی ها وقتی شنیدند صابر ابر تعداد زیادی از کتابهای خود را امضا کرده تا در فروشگاه های شهر کتاب عرضه شود، ضمن تحسین از این اقدام او ابراز تعجب هم کردند. با این حال وقتی روشن شد قیمت این کتاب ۳۰۰ هزار تومان برای خریدار آب می خورد، به نویسنده اش حق دادند که این طور برای خوانندگان مایه بگذارد. این قیمت چنان نجومی جلوه کرد که محتوای کتاب تحت الشعاع قیمتش قرار گرفت. مخالفان نخوانده به صابر ابر تاختند و او را متهم کردند که از رانت سلبریتی بودنش سواستفاده کرده و چیزی به اسم کتاب ارائه کرده است. در هر حال تعیین قیمت ۳۰۰ هزار تومان برای یک کتاب، آن هم در بحبوحه گرانی ها و تورم افسارگسیخته، چیزی نبود که از نظر کاربران فضای مجازی پنهان بماند و یا مورد بی توجهی قرار گیرد. کامنتهای انتقادی از این مسئله در قالب شوخی یا جدی در فضای مجازی نثار صابر ابر شد. یکی نوشت «من اون قدر پول ندارم که نقد کتابتون را بخرم» و دیگری پرسید«کتابتون رو قسطی هم می فروشید». کاربری هم با ربط دادن این مسئله به حاشیه سازی جنجالی اخیر در جریان برگزاری نمایشگاه نقاشی تهمینه میلانی، خطاب به ابر با استفاده از دیالوگ فیلم ایرج ملکی این طور طنازی کرد:«تهمینه میلانی اگه صابر ابر رو ببینه بهش میگه راستی صابر چطو بتو گیر ندادن»!
کاربر دیگری نوشته است با قیمت کتاب جدیدِ صابر ابر می‌شود دو دوره ۱۰جلدی پالتویی «کلیدر» محمود دولت‌آبادی خرید!
افکار نیوز در ای نباره نوشت:«یکی از کاربران با انتقاد از مدل قیمت‌گذاری این کتاب به مقایسه قیمت کتاب وی با کتاب نویسندگان بزرگ جهان پرداخت. نتیجه این کار جالب بود. اگر کتاب ابر با قیمت دلار بازار آزاد محاسبه شود رقم آن بین ۲۳ تا ۲۵ دلار در نوسان است حال قیمت کتاب‌های برخی نویسندگان مشهور جهان که توسط ناشران معتبر عرضه می‌شود، مقایسه کنید با این کتاب: خشم و هیاهو(فاکنر):۱۰دلار، اتوپیا(تامس مور):۵دلار، فلسفه غرب(راسل):۱۵دلار، در انتظار گودو(بکت):۱۳دلار، خاطرات(چرچیل):۱۲دلار، پدیدارشناسی روح(هگل): ۱۰دلار، پیرمرد و دریا(همینگوی):۱۱دلار، بیگانه(کامو):۱۱دلار، سرمایه(مارکس):۱۴دلار، تاملات (دکارت): ۵دلار، نقد عقل محض (کانت): ۹دلار، زایش تراژدی (نیچه): ۵دلار»!
هر چند برخی هم با رد کردن این مقایسه آنرا منطقی نداستند و به قیمت بالای کتابهای آشپزی استناد کردند.
جالب آنکه کتاب ۲جلدی «آشپزی مستطاب» (از سیر تا پیاز)نجف دریابندری هم با ۲۷۵ هزارتومان از این کتاب ارزانتر ارائه شده است.
در هر حال این موج انتقادهای فراوان تا یک هفته علیه این کتاب جریان داشت.
حتی روزنامه کیهان هم وارد عمل شد و در این باره به طعنه نوشت:«رسانه‌ها اعلام کردند صابر ابر، بازیگر سینما اخیرا کتابی را منتشر کرده که قیمتی نامتعارف دارد. این کتاب که از قضا تولیدی و دست اول هم نیست و آن طور که رسانه‌ها نوشته‌اند شامل مطالب صفحه این بازیگر در فضای مجازی است، ۳۰۰ هزار تومان قیمت گذاری شد.سوءاستفاده از شهرت توسط برخی افراد همزمان با تعیین دستمزدهای نجومی برای برخی از بازیگران در پروژه‌های سینمایی از عوامل بر هم زدن تعادل بازار محصولات فرهنگی شناخته می‌شود که در دراز مدت نتیجه‌ای جز افزایش بی‌عدالتی و بیکاری در میان اصحاب فرهنگ و هنر نخواهد داشت. به نظر می‌رسد که نهادهای فرهنگی، ازجمله تشکل‌های صنفی باید برای کنترل سلبریتی‌هایی که از رانت شهرت بهره مالی می‌برند، فکری کنند.».
با این حال به نظر این انتقادها در گذر زمان و وفور اتفاقات ریز و درشت تا حد زیادی فروکش کرده است. این در حالی است که صابر ابر هم تلاش کرد تا با گشودن باب صحبت با کاربران در صقحه شخصی اش کمی فضا را تلطیف کند.او در جواب یکی- دو کاربر نوشت:«درک می کنماما هیچ انتخاب دیگری نداشتم.بسیار برایم مهم بود که کتاب با بهترین متریال تهیه شود.تمام سعی ام را کردم که با پایین ترین قیمت کتاب برای فروش ارائه شود.متاسفم که بیش از این نمیتوانستم».
البته او در پاسخ به پیشنهاد کاربر دیگری که گفته بود چرا کتاب را در دو نسخه با تفاوت قیمت منتشر نکرده، نوشت که به این توصیه فکر خواهد کرد.
هرچند کتاب با بهترین کیفیت چاپی تولید شده، ولی همچنان مهمترین انتقاد از آنرا باید قیمت بالایش دانست.
کتاب «تا هفت‌ خانه آن‌ورتر» نوشته ابر، در همراهی و همنشینی با ۱۰۰ مادر بزرگ از سراسر ایران هنگام پختن غذا، پای صحبت‌ها و دردِدل‌های آنان شکل گرفته است.از میان ۱۰۰ مادربزرگی که تصاویرشان ثبت و ضبط شده است، روایت ۲۰ نفر در فیلم‌هایی مستقل و به‌صورت سریالی به نمایش در خواهد آمد. در این فیلم‌ها، گفت‌وگوهایی با مادربزرگ‌ها هنگام پختن غذا صورت گرفته و در کنار آشپزی، درباره خانه و کاشانه، علایق، سلایق، خاطرات و عواطف‌شان نیز صحبت‌هایی به میان آمده است. این کتاب مصورِ به صورت دو زبانه (فارسی و انگلیسی) منتشر شده و همچنین یک تور نمایشگاهی در پی آن برگزار خواهد شد.خواهد بود. این تور هفتم مهرماه از تهران آغاز و سپس در شهرهایی چون اصفهان، شیراز و… ادامه می یابد.
این کتاب در ۴۳۶ صفحه گلاسه از سوی موسسه فرهنگی هنری «اینجا میان شهر» منتشر شده است.

نوشته قیمتی که صدایش «تا هفت‌ خانه آن‌ورتر» رفت! اولین بار در بانی فیلم پدیدار شد.