ایران ترول سایت سرگرمی تفریحی اس ام اس عکس دانلود،ترول،عکس بازیگران،دانلود،نرم افزار،بازی،آهنگ،موزیک،دانلود جدید،عکس ترول،عکس پروفایل،ترول ایرانی،انیمیشن،کارتون

تئاتر خصوصی باعث رشد و توسعه تئاتر ما شده است

تئاتر خصوصی باعث رشد و توسعه تئاتر ما شده است

دسته بندی : تفریحی بیتوته تاریخ : جمعه ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۷

دومین نشست تخصصی کانون کارگردانان خانه تئاتر ۱۲ اردیبهشت ماه در سالن استاد امیرخانی خانه هنرمندان ایران با موضوع «تئاترخصوصی-تئاتر دولتی» برگزار شد.

به گزارش رسیده، در این جلسه مسعود دلخواه، رئیس کانون کارگردان،شهرام کرمی، مدیرکل مرکز هنرهای نمایشی، دکتر رحمت امینی، استاد دانشگاه و نماینده مستقل در این نشست و مصطفی کوشکی به عنوان صاحب تماشاخانه به ارائه دیدگاه‌های خود پرداختند.

مسعود دلخواه در ابتدای جلسه به عنوان هدایت کننده این نشست گفت: پیرو نشست اول در سالن تشریفات تئاتر شهر، کانون کارگردانان تشخیص داد که یک جلسه برای این موضوع کفایت نمی‌کند، لذا تصمیم گرفتیم تا دومین جلسه را در این روز برگزار کنیم.

وی ادامه داد: در قسمت اول این نشست ما به بررسی تئاتر خصوصی و تئاتر دولتی خواهیم پرداخت و آیا اینکه تعاریف ما در این خصوص یکسان است و یا خیر؟ و آیا ما باید در تعاریف از تماشاخانه خصوصی و تماشاخانه دولتی نام ببریم و یا از تئاتر خصوصی و تئاتر دولتی؟ چون گاهی اوقات وقتی می‌گوییم تئاتر دولتی، تعریف آن بسیار پیچیده می‌شود، زیرا در ایران تعاریف متفاوت است.

دکتر امینی به عنوان اولین کارشناس وارد بحث شد و در خصوص این تعاریف اظهار داشت: به طور غیرنامه‌ریزی شده در چند بخشی که کار کردم با این مفاهیم درگیر شدم، شاید اگر بخواهیم با تعاریف تماشاخانه خصوصی به این منظر نگاه کنیم،می‌توان گفت از بعد از انقلاب تئاتر خصوصی با این حرکت شکل گرفت و ما با مفهومی جدید به نام تئاتر خصوصی در برابر تئاتر دولتی روبرو شدیم که تا امروز همچنان درگیری میان این دو تعریف ادامه دارد.

وی ادامه داد: تئاتر خصوصی در آن زمان که شکل گرفت بسیاری از خلاء‌های موجود در تئاتر کشور را پر کرد و به نظر من یک سیر رو به رشد را تا امروز شاهد بودیم. من معتقدم که در زمینه تماشاخانه‌ها ارگان‌های دولتی از جمله ارشاد و شهرداری و… کم کاری کرده‌اند و در اصل ساخت سالن نمایش وظیفه آنها بوده است. من معتقدم که تئاتر خصوصی باعث رشد و توسعه تئاتر ما شده است و این اصلی است انکار ناپذیر.

رحمت امینی در پایان سخنان خود در قسمت اول گفت: در پایان این بخش باید گفت، ما شاهد چند دسته تعریف هستیم. یکی تئاتر دولتی است که شامل سنگلج، تئاتر شهر، مولوی و… دومی تئاتر نیمه دولتی و نیمه خصوصی است مانند ایرانشهر و دسته سوم تئاتر کاملا خصوصی است. البته دسته دیگری نیز وجود دارد و آن تئاتر آزاد یا کمدی شبانه است.

بعد از پایان صحبت‌های رحمت امینی، مسعود دلخواه پرسش خود را از مصطفی کوشکی مطرح کرد که وی در خصوص تعریف تئاتر خصوصی و تئاتر دولتی گفت: از نظر من ما تئاتر دولتی داریم که همه بر روی آن اشتراک نظر داریم، تئاتر خصوصی داریم و تماشاخانه که معانی متفاوتی دارند. تئاتر دولتی تئاتری است که هزینه‌اش را از دولت گرفته است که همچنان این حمایت‌ها ادامه دارد. تئاتر خصوصی وجود دارد که به صورت کاملا مستقل در حال فعالیت هستند و از دولت حمایتی نمی‌گیرند و در حقیقت بر اساس قواعد گیشه نمایش خود را تولید می‌کنند.

وی ادامه داد: از دید من تعریف تئاتر خصوصی با تماشاخانه متفاوت است.تماشاخانه مکانی است برای اجرای یک نمایش که به نظر من این معانی با هم تداخل پیدا کرده‌اند. تئاتر خصوصی گروهی است که ممکن است دارای سالن باشند و یا نباشند، این گروه تولید اندیشه می‌کند و تولیداتشان را به اشتراک می‌گذارند. اما تماشاخانه مکانی است شبیه مهمانخانه و یا در بهترین شرایط هتل است که میزبان نمایش‌ها باشند که در این بخش ممکن است لزوما نمایش نباشد، تماشاخانه‌ها ممکن است شو و جنگ و … را بر روی صحنه ببرند تا در حقیقت بتوانند درآمد لازم را کسب کند در اصل تماشاخانه‌هااجاره‌دار هستند و بیشتر در پی درآمدزایی و برایشان اهمیت چندانی ندارد که چه اجرایی را بر روی صحنه ببرند.

سپس دلخواه مجددا رحمت امینی را مورد سوال قرار داد و سوال خود را به این شکل مطرح کرد: به نظر شما چه کمبودهایی باعث شد تا تئاتر خصوصی شکل بگیرد که اتفاقا رشد سریعی داشت؟

امینی در پاسخ به این پرسش گفت: زمانی دانشگاه آزاد پیشرو در جذب دانشجو شد به صورتی که در یک سال ۱۰۰۰ دانشجو گرفتند در صورتی که باید ۱۵۰ دانشجو می‌گرفتند و چون دانشجویان پول پرداخت می‌کردند برای تحصیل مجبور بودند که در زمان تحصیل کار هم انجام دهند و چون سالن‌ها محدود بودند همه آنها نمی‌توانستند جذب تئاتر شوند و مجبور بودند مشغول شغلی غیرتخصصی شوند. لذا همین امر و کمبود سالن باعث شد تا شکل‌گیریسالن‌های خصوصی شوند. این یکی از عوامل پیدایش تئاتر خصوصی بود، عوامل دیگر تبعیض در به‌کارگیری نفرات بود، شاید اگر آن زمان در بکارگیری هنرجویان و هنرمندان در نمایش‌ها و اختصاص سالن به درستی عمل ‌می‌شد ما شاهد پدیده تئاتر خصوصی نبودیم، البته در این خصوص باید گفت بد هم نشد یا به قول معروف عدو سبب خیر شد. تعلل ساخت سالن توسط دولت و همچنین وجه خوب تئاتر و رواج تئاتر در بین خانواده‌ها را نیز می‌توان از عوامل ایجاد تئاتر خصوصی نام برد.

در ادامه مسعود دلخواه در خصوص نقش دولت در ایجاد تئاتر خصوصی و تئاتر دولتی از شهرام کرمی پرسید که وی گفت: قبل از هر صحبتی باید عرض کنم که متاسفانه ما در زمینه پژوهش و مباحث علمی در تئاتر با فقر روبرو هستیم و کمتر به دنبال علم در این خصوص می‌رویم و همین مساله باعث شده است تا تعاریف به صورت فردی ارایه شود و تابع یک قانون و برنامه نباشد. به عنوان مثال در جشنواره تئاتر ما هر ساله با تغییر دبیر، شاهد تغییرات اساسی در جشنواره هستیم و جشنواره کاملا سلیقه‌ای و بر اساس سلایق دبیر برگزار می‌شود که امیدوارم برگزاری چنین جلساتی به ما نشان دهد که تئاتر یک علم و وقتی ما در خصوص تئاتر صحبت می‌کنیم در اصل درباره علمی صحبت می‌کنیم که می‌تواندجریان‌ساز باشد. به صورتی که وقتی تئاتر در آمریکا و اروپا و حتی بعضی از کشورهای شرقی می‌بینیم متوجه می‌شویم که تمام اتفاقات آنها حاصل یک برنامه‌ریزی منسجم و علمی است.

وی در خصوص تئاتر دولتی و خصوصی گفت: تئاتر تا سال ۱۳۴۷ موردی در خصوص نظارت دولتی به خود ندیده بوده و این اشخاص بودند که سالن‌هایی را تاسیس و مکان‌هایی را تاسیس کردند که فقط اجرای تئاتر نداشتند، بلکه آموزش و تربیت نیروی انسانی را برعهده داشتند و می‌توان گفت یک محفل هنری بودند که تئاتر را شکل می‌دادند. تا اینکه ضرورت شد اداره برنامه‌های تئاتر تشکیل شود و به عنوان یک ارگان دولتی آغازگر نظارت و کنترل بر بخش تئاتر خصوصی شد که همین حرکت به آنجا رسید که در دهه ۵۰ خود دولت حامی تئاتر شد.در واقع موجی آغاز شد تحت عنوان موج تئاتر دولتی یعنی نظام حاکم خودش بر اجرا و آموزش دخالت کند. بعد از انقلاب این جریان معکوس شد، یعنی تئاتر به صورت کلی در اختیار دولت قرار گرفت و به مرور تئاترهای خصوصی شکل گرفت که آن هم محدود به یکسری از تئاترهای کمدی بود که به مرور زمان کمرنگ و کمرنگ‌تر شدند و اوایل دهه ۷۰ که شاهد بودیم این سالن‌های خصوصی هم تعطیل شدند. واقعیت آن است که چند دهه تئاتر دولتی حاکم بود، تفکری در ذهن هنرمندان ما ایجاد شد که دولت در همه دنیا حامی تئاتر است و این مبنای فکری بسیاری از هنرمندان ما شد که تئاتر باید توسط دولت مورد حمایت قرار بگیرد. البته این ساختار در تمام دنیا وجود دارد، منتهی شیوه حمایت متفاوت است، یعنی به شکل مستقیم حمایت صورت نمی‌گیرد.

وی ادامه داد: از دهه هشتاد با گسترش تئاتر و هنرمندان و هنرجویانی که از دانشگاه فارغ‌التحصیل شده بودند شاهد رشد تئاتر خصوصی بودیم به طوریکه در حال حاضر در تهران بیش از ۱۰۰ اجرا داریم،تعداد تماشاخانه‌های تهران بیش از ۵۰ تماشاخانه است و سهم عمده ای نزدیک به ۴۰درصد در اختیار بخش خصوصی است. در واقع نقش تماشاخانه‌های خصوصی را نمی‌توان انکار کرد. بعضی از تماشاخانه‌های خصوصی از دولتی موثرتر هستند، خیلی با هدف و برنامه کار می‌کنند و جالب توجه که مصائب و مشکلات این تماشاخانه‌ها بسیار کمتر از مراکز حتی دولتی است. در دید بسیاری از ما تماشاخانه خصوصی به این شکل نمود پیدا می‌کند که برای کسب درآمد بیشتر به وجود آمده‌اند که تفکر پربیراهی هم نیست. دولت هم هنگامی که سرمایه‌گذاریمی‌کند در پی سود بیشتر است اما آن چیزی که اهمیت دارد، تماشاخانه‌های خصوصی یک ضرورت است و به تناسب ضرورت در راستای اهدافی که دولت در اصل ۴۴ قانون اساسی دنبال می‌کند بر مبنای اینکه واگذار کند مراکز خود را، به بخش خصوصی واگذار می‌کند. ما در اوایل برای نظارت و اداره تماشاخانه‌های خصوصی دچار سردرگمی بودیم، اما در حال حاضر این تماشاخانه‌ها دارای قوانین و ضوابط خود هستند که در پیشرفت آنها بسیار تاثیرگذار بوده است.

وی در پایان سخنان خود گفت: تئاتر خصوصی به مرور دارای قوانین و ضوابط خاص خودش شده است. اما نکته‌ای که می‌توان در این زمینه گفت این است که دولت چه نقشی می‌تواند در شکوفایی این تئاترهای خصوصی داشته باشد. هر چند دو فضای دولتی و خصوصی این روزها آنچنان در هم ادغام شده که نمی‌توان از هم تفکیک کرد، زیرا ما در حال حاضر شاهد آن هستیم که بسیاری از تماشاخانه‌های دولتی نیز از راه و روش تئاترهای خصوصی پیروی می‌کنند. این موضوع نشان می‌دهد که به مرور دولت نقش خودش رو به بخش خصوصی واگذار می‌کند اما این بدان معنی نیست که دولت کنار بکشد زیرا وظیفه دولت است که حمایت خود را از بخش خصوصی داشته باشد. درکل من خیلی خوشبینانه به این موضوع نگاه می‌کنم و معتقدم که دولت باید به سمتی برود که بتواند از مفهومی به عنوان تئاتر خصوصی حمایت کند. تئاتر خصوصی که هنرمندان نقش اول را در آن برعهده دارند. در پایان باید گفت در این بخش ما با آسیب دیگری هم روبرو هستیم و آن این است که چه کسی باید در بخش تئاتر خصوصی سرمایه‌گذاری کند. تئاتر بسیار گسترده است و ما ژانرهای مختلفی در تئاتر داریم. اگر سرمایه‌گذاری به سمتی رود که فقط درآمدزایی مدنظر باشد آنگاه با مشکلات عدیده‌ای روبرو خواهیم شد. در این مساله رابطه مراکز دولتی با بخش تئاتر خصوصی اهمیت بالایی دارد. به صورتی که از تئاترهای خصوصی واقعی مورد حمایت قرار گیرد. به نظر من باید آیین‌نامه‌ای برای تشکیل تئاتر خصوصی ایجاد شود. این آیین‌نامهمی‌تواند به ما در قانونمندتر کردن تئاتر خصوصی و حمایت از آن کمک کند.

جمع‌بندی صحبت‌های شهرام کرمی، رحمت امینی و مصطفی کوشکی توسط مسعود دلخواه پایان بخش نشست تخصصی کانون کارگردانان بود. همچنین پرسش و پاسخ نیز در پایان نشست صورت گرفت.

نوشته تئاتر خصوصی باعث رشد و توسعه تئاتر ما شده است اولین بار در بانی‌فیلم پدیدار شد.

دیدگاه کاربران انتشار یافته : 0 - در انتظار بررسی : 1
    • دیدگاه ارسال شده توسط شما ، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
    • دیدگاهی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با مطلب باشد منتشر نخواهد شد.