ایران ترول سایت سرگرمی تفریحی اس ام اس عکس دانلود،ترول،عکس بازیگران،دانلود،نرم افزار،بازی،آهنگ،موزیک،دانلود جدید،عکس ترول،عکس پروفایل،ترول ایرانی،انیمیشن،کارتون

ایران ترول سایت سرگرمی تفریحی اس ام اس عکس دانلود

بانی فیلم، گروه سینمای ایران: عمر سینمای دینی در ایران اگرچه زیاد نیست، اما آثار مهمی را در این عرصه خلق کرده که هر یک جزو یهترین ساخته های خالقانشان هستند.هر چند نمی توان کتمان کرد که این آثار بشدت محدود هستندوبه همین دلیل بارها مورد استناد و نمایش قرار گرفته اند. مشکلی که در تلویزیون هم دیده می شود و نمونه اش سریال «مختارنامه» است که گویا جایگزینی ندارد و مدام بازپخش می شود. در این میان همچنان فیلم سینمایی «روز واقعه» ساخته شهرام اسدی جزو نمونه های شاخص تلقی می شود. توفیقی که بی شک بخش عمده ای از آن به مدد فیلمنامه استادانه بهرام بیضایی شکل گرفته و اسدی نیز با مهارت از پس به تصویر کشیدن آن برآمده است. هر چند هنوز فیلم «رستاخیز» احمدرضا درویش به نمایش عمومی درنیامده تا در معرض قضاوت دقیقی در این باره قرار گیرد. فیلمی که آن هم مثل «روز واقعه» درباره حوادث روز عاشورا ساخته شده است.
با این حال سینمای دینی به طور جدی پس از انقلاب سال ۵۷ در ایران پر و بال گرفت و بستر مناسبی هم از سوی حکومت برای تشویق فیلمسازان به حضور در این حوزه ایجاد شد. هر چند فیلمسازان به دلیل شرایط جامعه، اغلب به سمت سینمای جنگ و نیز فیلمهای انقلابی روی آوردند. گرچه همان فیلمهای سینمای جنگ نیز به جهت مضامین انسانی و معرفتی مستتر در داستان،به نوعی خواه ناخواه در زیر مجموعه سینمای دینی جای می گیرند. ضمن اینکه از نظر خیلی از کارشناسان، سینمای عرفانی نیز برآمده از دغدغه های دینی و مذهبی است و از آن لاینفک نیست.
از سوی دیگر شاید آنچه به سینمای دینی نزدیکتر تلقی شود،فیلم‌هایی با محوریت کاراکترهای دینی و قدیسان باشد. «مسافر ری»، «مریم مقدس»، «سفیر» و «محمد رسول‌الله» آثاری در ژانر تاریخی هستند که روی شخصیتهای دینی متمرکز هستند.
با این وصف همچنان سینمای دینی در ایران اگرچه از سوی مخاطبان داخلی اغلب با استقبال مواجه و بارها دیده شده، اما در سطح جهانی نتوانسته به موقعیت مناسب و بسزایی دست یابد. نکته ای که لزوم تزریق دیدگاهی جهانی به آثار دینی ایرانی را تاکید می کند. در آخرین نمونه از این مسئله می توان به شکست تجاری فیلم «محمد رسول‌الله» اشاره کرد. فیلمی که حتی در داخل نیز مورد استقبال گرم قرار نگرفت و دخل و خرجش برابر نشد. حال آنکه میشد با توجه به مشارکت سینماگرانی از ملیتهای دیگر در ساخت آن، دست کم در همان کشورها نیز اکران مناسبی برایش ترتیب داد.
با این وجود توجه به سلایق مخاطب جهانی در کنار علاقه مندی های سینماروهای داخلی می تواندبه خلق آثار مناسبی در این حوزه منجر شود که بازار خوبی را برای سینمایایرانفراه می آورد.

نوشته سینمای مذهبی ایران، پیشرو و تاثیرگذار، اما در داخل مرزها اولین بار در بانی فیلم پدیدار شد.

مذهب و نشانه های ایمان در سینمای جهان

دسته بندی : تفریحی بیتوته تاریخ : چهارشنبه ۲۸ شهریور ۱۳۹۷

بانی فیلم، گروه سینمای جهان – وصال روحانی: برای پیدا کردن ریشه های سینمای دینی در جهان غریب باید به گذشته دور سفر کرد و حتی به ایام نخستین این هنر چشم دوخت.
بررسی ها نشان می دهد حتی در فیلم های کلاسیک و اولیه ای مثل «Intolerance»محصول ۱۹۱۶ نوعی اصولگرایی مذهبی وجود داشته و اولین نسخه «بن هور» که به شیوه صامت و در سال ۱۹۲۵ اکران شد، مانند مشهورترین و بهترین ورسیون آن (محصول ۱۹۵۹ و ساخته ویلیام وایلر) بر بنیادهای مذهب حرکت می کرد و جنگ های ارابه رانی آن فقط پوششی هنری بر انگاره های مذهبی و باورهای ایمانی بود. اولین نسخه «شاه شاهان» در سال ۱۹۲۷، «نشانه صلیب» در سال ۱۹۳۲ و «شیطان و دانی یل دبستر» در سال ۱۹۴۱ دیگر فیلم های «مذهب بنیان» زمانه خویش بودند و «فرشته بر شانه های من» در سال ۱۹۴۶ و «فقط خدا می داند» در سال ۱۹۴۷ ثابت کردند حتی در یک هالیوود پول پرست، ایمانی به خداوند و مشیت الهی از نظرها دور نمی ماند و تکیه گاه کاراکترهای این آثار است.
حرکتی بایسته تر
شکوفایی فیلم های مبتنی بر مذهب و حرکت بایسته کارگردانان غربی به سوی ایمان و مذهب و به ویژه مسیحیت که دین غالب در آمریکای شمالی و اروپا است، از دهه ۱۹۵۰ به بعد شدت بیشتری گرفت.
«خرقه» در سال ۱۹۵۳ با شرکت کلکسیونی از بازیگران نامدار هالیوود نوعی عروج با سلاح ایمان بود و «۱۰ فرمان» در سال ۱۹۵۶ که صیاد جوایز اسکار بود، نشان داد شهر رویاسازی های کاذب برای راضی نگه داشتن مردم دین مدار در غرب از هیچ کاری فرو گذار نمی کند. «باراباس» در سال ۱۹۶۱ ادامه ماجراهای مسیحیایی در هالیوود بود و «بزرگترین داستان گفته شده» در سال ۱۹۶۵ نمادی از داستان های کهن و در بردارنده ماجرای کشتی نوح و ادامه ای بر آن.
رودررویی آشکار خدا و مذهب
با این حال هالیوود از اواخر مهر ۱۹۶۰ به بعد تصمیم گرفت برای مهیج تر کردن فیلم های آیینی و پول درآوردن بیشتر، شیطان را به شکلی آشکارتر رو در روی خدا و مذهب قرار دهد و در داستان های خود تأکید کند که اگر انسان برنخیزد و پرهیزکار نباشد، اسیر پلیدی ها خواهد شد. «بچه رزماری» محصول ۱۹۶۸ اولین اثر بزرگ نشان دهنده کاشته شدن بذر شیطان در انسان ها و این بار در بطن مادر و در جنین او بود و «جن گیر» در سال ۱۹۷۲ به داستان مخوف اسیر شدن روح و جسم یک دختر نوجوان (لیندا بلر) توسط اهریمن چنان بال و پر هولناکی داد که لقب ترسناک ترین فیلم تاریخ همچنان سزار آن می نماید و البته ویلیام فردکین خالق این فیلم پردلهره است. «طالع» (در ایران با نام «طالع نحس») نشانگر یک کودک دیگر بود که در دام شیطان افتاده و با داشتن شماره مخوف ۶۶۶ بر فرق سرش هرگاه اراده کند ساطور مرگ را بر سر قربانی هایش نازل می کند. این بچه (با نام کوچک دیمی ین) خود شیطان نیست اما نزدیک ترین چیز به اوست.
اروپا در همان زمان امثال «برادر خورشید و خواهر ماه» را می ساخت که نسخه نرم و نازک فیلم های کدر و تند ضد مذهبی بود که در قالب استیلای شیاطین ساخته می شد و خبری از سبعیت در آنها نبود. اروپایی ها دوست داشتند از عنصر هشدار اولیه به مردم دین از دست داده اکتفا کنند اما هالیوود با نشان دادن حداکثر حرکات حیوانی از سوی انسان های مذهب از دست داده به آنها تلنگر می زد که بیدار شوید وگرنه مثل «دوگما» (۱۹۹۹) به سوی تباهی مطلق و زندگی درون طیفی از شیطان پیش خواهید رفت.
سریر خون
دامنه تولید فیلم مبتنی بر وحشت های اجتماعی و دوری از باورهای آیینی و ایمانی به آنجا کشیده شد که سری فیلم های وحشتناک «جمعه سیزدهم»، «اره»، «جیغ» و «جنایت در خیابان الم» تبدیل به سریر خون و پایتخت های جنایت شدند و کنجکاوی و وحشت طلبی تماشاگران به بیراهه کشیده شده غربی بازار این فیلم ها را داغ تر و گیشه آثار مبتنی بر مسیحیت از دست رفته را پررونق تر کردند.
«میسیون» کار فوق العاده سال ۱۹۸۶ رولاند جافی قصه یک هیئت مذهبی است که با در برداشتن انسان های از جان رسته برای تبلیغ آیین های کلیسایی به یک آمریکای جنوبی فاقد باورهای محکم مذهبی می رود و چون از درون ترک خورده، ایستادگی لازم را تقابل پلشتی های روزگار بروز نمی دهد و بازی رابرت دنیرو در رل یکی از میسیونرها که خود دچار شک و اخلال است چنان درخشان می نماید که فیلم فقط بر پایه آن نیز می تواند در برهوت بی آیینی به نقطه نجات برسد.
دلایل بازگشت
«آخرین قدم های مرد مُرده» در سال ۱۹۹۵ با بازی حرفه ای شون پن و سوزان ساراندون (که دومی جایزه اسکار را برد) قصه مردی است که وقتی به مجلس می افتد و مقابل مجازات اعدام قرار می گیرد، به تمامی ملکوت رهایی از وجود باطلش و زیبایی های مذهب پی می برد اما برای رستگاری روح شیطان وار او قدری دیر شده است. «مایل سبز» (۱۹۹۷) به کارگردانی فرانک دارابونت بیشتر یک خرافه گرایی آراسته شده به باورهای مذهبی است ولی هالیوود پس از سال ها گم کردن مذهب و رویکرد به فیلم های اغوا کننده نشانگر زیبایی های کاذب بیرونی سرانجام از سال ۲۰۱۰ به سود ایمان و مذهب رجعت کرد.
یک دلیل عمده این رویکرد این بود که فیلم های برخاسته از درون این سیستم فکری بسیار ارزان تمام می شدند و در گیشه بسیار می فروختند اما شکی نیست که فقط استقبال مجدد مردم از مذهب و آیین و احترام بود که سبب می شد هالیوودی ها دنیا و زندگی را جور دیگری ببینند و به سبک و سیاق فرانک کاپرا در فیلم جاودانی «این زندگی فوق العاده» یادآور شوند که باید قناعت پیشه بود و به تمامی زحمات خداوندی ادای عشق و احترام کرد و با وزش نسیم های ناملایمات دین و ارزش خانواده را فراموش نکرد.
محصولات دوری از انجماد فکری
پی آمد این نگرش ساخت حداقل ۱۰ فیلم مذهب محور در هر سال از ۲۰۱۰ به بعد در یک هالیوود غرق در انجماد فکری بوده است. از این دست فیلم ها که به ندرت از جمع ۱۰ اثر پرفروش سینمایی در هفته های نخست اکران شان خارج نشده اند، می توان به این موارد اشاره کرد: «نامه هایی به خدا»، «پسر واعظ» و «تلاقی» (هر سه محصول ۲۰۱۰)، «ترنم کننده روح» و «نشان وقار» (هر دو محصول ۲۰۱۱)، «کشتی نوح: یک آغاز تازه»، «بهشت گمشده» و «بین بهشت و زمین» (همگی محصول ۲۰۱۲)، «کتاب دانی یل» و «شمع کریسمس» (محصول ۲۰۱۳)، «خدا نمرده است»، «مهاجرت: خدایان و پادشاهان»، «پسر خدا» و «آوار» (محصول ۲۰۱۴)، «۹۰ دقیقه در بهشت»، «کشتن مسیح» و «آخرین روزها در صحرا» (محصول ۲۰۱۵)، «معجزه هایی از بهشت»، «بپا خاسته» و «قول» (محصول ۲۰۱۶) و «احیای گاوین استون»، «معصوم ها» و «بگذار روشنایی بیاید» (محصول ۲۰۱۷). در این میان «سکوت» فیلم آیینی و مذهبی مارتین اسکورسیسی محصول سال ۲۰۱۶ برخلاف کارهای مذهبی مل گیبسون چندان نفروخت و حتی بازی عالی لیام نیسون و آدام درایور هم دریچه نجات هنری و رستگاری فرهنگی آن نشد.
در سال ۲۰۱۸ نیز فیلم های آیین محور «فقط می توانم تصور کنم»، «مانند نیزه ها» و قسمت دوم فیلم «ناشکسته» یا عرضه شده اند و یا در نوبت اکران اند و یک بار دیگر با موجی طرف هستیم که حداکثر ۵ میلیون دلار صرف ساخت یک فیلم می کند و در گیشه ها ۱۲ تا ۱۵ برابر آن را در می آورند.
بهترین های گیبسون
با این حال ماندگارترین فیلم های آیینی و مبتنی بر مذهب در غرب ظرف دو دهه اخیر که توانسته اند با بهترین های فیلم های غیرایمانی چند دهه گذشته برابری کنند، بی گمان «مصایب مسیح» فیلم تند و سرشار از خونریزی سال ۲۰۰۴ مل گیبسون و «Hacksaw Ridge» کار دیگری از همین سینماگر و محصول سال ۲۰۱۶ بوده اند، در اولی می بینیم که چگونه تفرقه سازان و افراد موسوم به «Jesuits» و حافظان حکومت های وقت مسیح را به صلیب می کشند تا تاج و تخت شان بر باد نرود و در دومی یک سرباز جوان بهیار در عین پشت نکردن به باور بنیادین اش در خصوص اسلحه به دست نگرفتن و پرهیز از کشتن انسان ها دست به قهرمانانه ترین حرکات در جبهه یک جنگ مخوف می زند تا افسران و سربازان افتاده در ورطه مرگ را به گوشه امنی برساند و به نعمت زندگی پیوند بزند. دزموند داس (با بازی اندرو گارفیلد) در «Hacksaw Ridge» نماد همه معصومیت های از دست رفته در هالیوود است و گیبسون چنان در «مصایب مسیح» حواریون سست عنصر کنونی را با تماشای رنج کلانی او زجر می دهد که انگار قصد بیدار کردن آنها از خواب غفلت تجاری گرایی در جهان اقتصادی امروز را دارد.
در دوربین اسکورسیسی
در نقطه مقابل مارتین اسکورسیسی در سال ۱۹۸۸ «آخرین وسوسه مسیح» را براساس نوشته نیکوس کازانت ساکیس یونانی به بینندگان داد تا بگوید خدشه ها و نیرنگ ها حتی در مقابل برگزیدگان ارشد خداوند نیز خودنمایی کرده اند و فقط سه سال بعد از آن در بازسازی «دماغه وحشت» با نشان دادن مرد مهاجم و تعقیب گری که خانواده فرد مسبب به زندان رفتن خویش را عذاب می دهد و به سوی نیستی می راند، از رستگار نشدن مردمی می گوید که درس های مسیح(ع) را نیاموخته اند، این تضادها همگی از عملکرد استودیوهایی برمی خیزد که در عین پول گرایی صرف گاهی تسلیم روح بلند انسان ها و پرواز اندیشه های کمال طلب می شوند و در غیر این صورت کمپانی های فیلمسازی در غرب سال هاست که آموخته اند مذهب فقط یک نماد گذرا در فیلم هایشان باشد و نمایش های آیینی فقط مراسمی سرشار از تظاهر مانند آن چه در فیلم مفرح «برادران بلوز» (۱۹۸۰) می آید.
درس های کوبریک
شاید هم چشم های استنلی کوبریک فقید از همگان تیزتر و بیناتر بوده باشد زیرا با «چشمان کاملاً بسته» (۱۹۹۹) و با بازی تام کروز و نیکول کیدمن در رل های اصلی نشان داد که چطور جهان غریب به سوی فروش هر چه نازل تر انگارهای مذهبی خود رفته و دیگر به هیچ چیز پای بند نیست. این فیلم داستان زن و شوهر جوانی است که در افسون بایدها و نبایدها گرفتارند و رویا و کابوس را آمیخته و از دروازه های انسانیت عبور کرده و در لب مرز تباهی قرار دارند و زندگی برایشان چالشی سرشار از زیبایی و افسوس است. به کدام سو باید رفت.
کوبریک فقط چند روز بعد از شروع اکران این فیلم جان باخت تا هیچکس نفهمد از درون قصه هشدار دهنده اما قدری پر ابهام او کدامین دستورالعمل را می توان به مردم روزگار داده پایان باز فیلم او دنیایی رو به تباهی های بعدی و شاید هم رستگاری انسان هایی است که به چشم دیده اند چطور می توان بر اثر مذهب گریزی با شتاب هر چه بیشتر به سوی تباهی رفت و دم نزد و به غلط تصور کرد که زیبایی های بصری همه نعمتی است که خداوند به انسان ارزانی داشته است.

نوشته مذهب و نشانه های ایمان در سینمای جهان اولین بار در بانی فیلم پدیدار شد.

دیالوگ: در بارانداز

دسته بندی : تفریحی بیتوته تاریخ : یکشنبه ۲۵ شهریور ۱۳۹۷

نویسنده: باد شولبرگ
کارگردان: الیا کازان
محصول: ۱۹۵۴
***
تری(مارلون براندو): دیگه حتی رُفقام هم نمی خوان با من حرف بزنن!
اِدی(اوا ماری سنت): مطمئنی که رُفقاتن!

نوشته دیالوگ: در بارانداز اولین بار در بانی فیلم پدیدار شد.

دیالوگ: هابیت ؛ یک سفر غیرمنتظره

دسته بندی : تفریحی بیتوته تاریخ : شنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۷

نویسندگان: فرن والش،فیلیپا بوینس، پیتر جکسون
کارگردان: پیتر جکسون
محصول: ۲۰۱۲
***
گالادریل(کیت بلانشت): چرا آن هابیت ؟!
گندالف(ایان مک‌کلن): نمیدونم! سارومان معتقده که تنها قدرت زیاد می تواند جلوی اهریمن رو بگیره، ولی این چیزی نیست که من بهش رسیدم، من پی بردم که این چیزای کوچیک… و کردار روزانه افراد عادیه… که تاریکی رو مهار می کنه. کارهایی ساده، از روی مهربانی و عشق، چرا بیلبو بگینز! خب شاید به خاطر اینکه من می ترسم و اون بهم شجاعت میده.

نوشته دیالوگ: هابیت ؛ یک سفر غیرمنتظره اولین بار در بانی فیلم پدیدار شد.

دیالوگ: داستان عامه‌پسند

دسته بندی : تفریحی بیتوته تاریخ : جمعه ۲۳ شهریور ۱۳۹۷

نویسنده و کارگردان: کوئنتین تارانتینو
محصول: ۱۹۹۴
***
جولز وینفیلد (ساموئل ال. جکسون): یه آیه هست که من از حفظ هستم. حزقیال نبی، آیه ۲۵، سطر ۱۷: «مسیر انسان‌های پرهیزگار را بی عدالتی، خودخواهی و استبداد انسان‌های اهریمنی فرا گرفته است. خوشا به حال کسی که به نام نیکوکاری و خیرخواهی، ستمدیدگان را از میان وادی تاریکی هدایت کند، زیرا که او براستی حامی برادرانش و راهنمای گمراهان است و با نهایت خشم، بر شما فرو خواهم آمد و انتقامی بزرگ خواهم گرفت از کسانی که قصد آزار و نابودی برادرانم را داشته‌اند و خواهی دانست که من پروردگار متعال هستم آنگاه که انتقامم را بر تو نازل خواهم کرد». این آیه رو چندین ساله که می‌گفتم و اگر می‌شنیدیش، معنیش این بود که دیگه مُردی. قبلا به معنیش فکر نکرده بودم. فقط پیش خودم فکر می‌کردم که گفتنش باعث می‌شه خونسرد باشم قبل از اینکه دخل اون لعنتی رو بیارم. ولی امروز صبح چیزایی دیدم که باعث شد دوباره بهش فکر کنم. ببین، الان فکر می‌کنم شاید معنیش این باشه که تو اون انسان شیطانی هستی و من انسان پرهیزکار. و این آقای نُه میلیمتری که اینجاست هم هدایتگری هست که قراره از منِ پرهیزکار در وادی تاریکی محافظت کنه. یا ممکنه به این معنی باشه که تو اون انسان پرهیزکاری و منم اون هدایتگر هستم و این دنیاست که خودخواه و شیطانی است. از این یکی خوشم میاد، ولی حقیقت نداره. حقیقت اینه که تو اون ستمدیده‌ای و من استبداد انسان‌های شیطانی. ولی من دارم سعی می‌کنم، رینگو. دارم واقعا خیلی سخت تلاش می‌کنم که اون هدایتگر باشم!

نوشته دیالوگ: داستان عامه‌پسند اولین بار در بانی فیلم پدیدار شد.

سازندگان فیلم «ماجرای نیمروز ۲» در حالی که هنوز فیلمبرداری آغاز نشده، پوستر این فیلم را منتشر کردند!

به گزارش بانی فیلم، پوستر فیلم سینمایی «ماجرای نیمروز: رد خون» به کارگردانی محمدحسین مهدویان و تهیه‌کنندگی سیدمحمود رضوی در آستانه آغاز فیلمبرداری رونمایی شد.

قسمت دوم از فیلم سینمایی ماجرای نیمروز با نام «رد خون» شناخته می‌شود، از فردا دوشنبه جلوی دوربین می‌رود.

«ماجرای نیمروز: رد خون» محصول موسسه سیمای مهر است که در اقدامی غیر معمول، پیش از آغاز فیلمبرداری پوستر خود را منتشر کرده است.

شیر طلایی ونیز نصیب آلفونسو کوارون شد

دسته بندی : تفریحی بیتوته تاریخ : یکشنبه ۱۸ شهریور ۱۳۹۷

شیر طلایی در دستان آلفونسو کوارون آرام گرفت.

به گزارش بانی فیلم، «رم» ساخته تحسین شده آلفونسو کوارون برنده شیر طلایی بهترین فیلم جشنواره ونیز ۲۰۱۸ شد. این فیلم درام، وقایع یک سال از زندگی یک خانواده طبقه متوسط در مکزیکو سیتی در اوائل دهه ۱۹۷۰ را به نمایش می‌گذارد.

فهرست کامل برگزیدگان بخش مسابقه جشنواره فیلم ونیز ۲۰۱۸ به شرح زیر است:

بهترین فیلم: رم (آلفونسو کوارون)
جایزه بزرگ: سوگلی( یورگوس لانتیموس)
بهترین فیلمنامه: تصنیف باستر اسکراجز (برادران کوئن)
بهترین کارگردانی: برادران سیسترز (ژاک اودیار)
بهترین بازیگر زن: اولیویا کولمن (سوگلی)
بهترین بازیگر مرد: ویلم دفو (در دروازه ابدیت)
جایزه مارچلو ماسترویانی:بایکالی گانامبار (نایتینگل)
جایزه هیات داوران: نایتینگل (جنیفر کنت)